شریطه

(شَ طَ یا طِ) [ ع. شریطه ] (اِ.)
۱- شرط و پیمان ؛ ج. شرایط (شرائط).
۲- دعا یا نفرینی که شاعر در اواخر قصیده به صورت «تا فلان باشد فلان باد» می‌آورد؛ تأبید.