پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
اسم مصدر
شرارت
(شَ رَ) [ ع. شراره ]
۱- (مص ل.) بدی کردن.
۲- (اِمص.) فتنه انگیزی.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا