پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
اسم مصدر
لطف
(لُ طْ) [ ع. ]
۱- (اِمص.)نرمی، مهربانی، خوش رفتاری. ج. الطاف.
۲- کرم، بخشش.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا