مصدر لازم مشارفت (مُ رَ فَ) [ ع. مشارفه ] (مص ل.) ۱- تفاخر کردن به حسب و بزرگی. ۲- مطلع شدن بر امری. ۳- سمت اشرافی و مفتش بر کسی داشتن.