پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
صفت مرکب
بدنام
(بَ)(ص مر.) دارای شهرت بد، معروف به بدی.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا