پرش به محتوا
لغتنامه فارسی آموزی
لغتنامه فارسی آموزی
مصدر متعدی
تفرقه
(تَ رِ قِ) [ ع. تفرقه ] (مص م.) پراکندن، جدایی انداختن.
→
عبارت قبل
عبارت بعد
←
پیمایش به بالا