(بَ. تَ) (مص ل.) دوری کردن.

(تَ)(مص ل.)وجهی داشتن، روا بودن.

(دَ) (مص ل.) روا داشتن، صواب دانستن.

(گَ) (ص فا.)
۱- دوری کننده.
۲- سرکش.

(گَ دَ) (مص ل.) پشت کردن، دوری کردن.

(گُ دِ) (ص مف.) بشاش، خوشرو.

(نُ دَ) (مص ل.)
۱- توجه کردن.
۲- اتفاق افتادن.
۳- در خاطر گذشتن.

(نَ دَ) (مص ل.)
۱- توجه کردن.
۲- واقع شدن.

(یِ هَ) (ق مر.) جمعاً، مجموعاً.