(~. زَ) (ص فا.) آن که در ایام عزاداری خصوصاً عزاداری حضرت سیدالشهدا (ع) در دسته مخصوص با دست بر سینه برهنه خود زند (به علامت سوگواری).

(~. کَ دَ)(مص ل.)۱ – اصطلاحی است در تیراندازی، وقتی که تیر بعد از اصابت به زمین کمانه کرده به جای دیگر پرت می‌شود.
۲- تفاخر کردن، مغرور شدن.

(~. کِ) (ق مر.) جای هموار و معمولاً شیب دار. ؛ ~ آفتاب رو به آفتاب، در معرض آفتاب. ؛ ~کوه: شیب تند و تیز کوه.

(~. کَ یا کِ دَ) (مص ل.) کنایه از: زور نمودن.

(~. گُ دَ) (مص ل.)
۱- (کن.) شاد شدن، انبساط خاطر.
۲- فخر نمودن.