(ش پِ) [ په. ] (اِ.) = اشپش: حشره‌ای از راسته نیم بالان که به علت زندگی انگلی فاقد بال شده و حامل میکروب برخی از امراض از قبایل تب زرد و تیفوس و غیره می‌باشد. دو نوع شپش دیده شده که تخم آن‌ها را رشک گویند. ؛ ~ توی جیب کسی سه قاب زدن در نهایت فقر و عسرت به سر بردن.

(شَ پَ لَ) (اِ.) شاپلاق، سیلی، سیلی صدادار.

(ش) (اِ.) سوت، سوتی که با دهان زنند.

(شَ) [ هند. ] (اِ.) کلمه تعظیم است و نخستین بار در دساتیر به کار رفته (به جای حضرت) و به این معنی در نوشته‌های قدیم فارسی نیامده (هرچند در هندی اصالت دارد).