شروق
(شُ) [ ع. ] (مص ل.) طلوع.
(شَ طَ یا طِ) [ ع. شریطه ] (اِ.)
۱- شرط و پیمان ؛ ج. شرایط (شرائط).
۲- دعا یا نفرینی که شاعر در اواخر قصیده به صورت «تا فلان باشد فلان باد» میآورد؛ تأبید.
(ش) [ انگ. ]
۱- (اِ.) پارچه، لباس و غیره.
۲- (مص.) آب رفتن، کوچک شدن، تکیدگی، افت به معنای کاهش حجم مواد.