(عِ قَ یا قِ) [ ع. ] (اِ.) آذرخش، آتشی که بر اثر رعدوبرق شدید پدید آید. ج. صواعق.

[ ع. ]
۱- (اِفا.) پاکیزه، خالص.
۲- (اِ.) شراب بی غش.
۳- پارچه یا ظرف مشبک مخصوصی که مایعات را از آن عبور داده صاف می‌کنند.

(مِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) بی صدا، خاموش.
۲- (اِ.) اموال غیر جاندار مانند زر و سیم، اسباب، جامه و خانه و غیره.
۳- حرفی که حرکت نداشته باشد.