ط

(حر.) نوزدهمین حرف از الفبای فارسی برابر با عدد ۹ در حساب ابجد.

    طاباق

    [ معر. ] (اِ.) = طابق:
    ۱- ظرف آهنی مدور که بر آن نان پزند، تابه.
    ۲- خشت پخته بزرگ، آجر بزرگ.

      طابع

      (بِ) [ ع. ]
      ۱- (اِ.) سر ش ت، نهاد.
      ۲- (اِفا.) مهرزن.
      ۳- چاپ کننده، طبع کننده. ج. طابعین.

        طاحونه

        (نَ یا نِ) [ ع. طاحونه ] (اِ.) آسیا، آس آب. ج. طواحین.

          طارف

          (رِ) [ ع. ] (اِ.) مال نو، مال تازه.

            طارق

            (رِ) [ ع. ] (اِفا.)
            ۱- راه رونده در شب.
            ۲- مجازاً: دزد، فالگیر.
            ۳- ستاره صبح.

              طارم

              (رَ) [ معر. ] (اِ.) تارم ؛ خرگاه، سراپرده.

                Scroll to Top