طبرخون

(طَ بَ) (اِ.)
۱- عنّاب، درخت عنّاب.
۲- چوبدستی سرخ رنگ که در ق دیم به هنگام جنگ به دست می‌گرفتند.

    طبری

    (طَ بَ) (ص نسب.)
    ۱- اهل طبرستان.
    ۲- لهجه مردم طبرستان.

      طبطاب

      (طَ بْ) [ ع. طبطابه ] (اِ.)نوعی چوگان.

        طبع

        (~.) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- ذات، سرشت.
        ۲- استعداد شعر گفتن داشتن.

          طبع

          (طَ) [ ع. ] (مص م.)
          ۱- مهر کردن، سر زدن.
          ۲- نقش کردن.
          ۳- چاپ کردن.

            طبعاً

            (طَ عَ نْ) [ ع. ] (ق.) طبیعتاً، به طبع، بالطبع.

              Scroll to Top