(~. زَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) طبال، دهل زن.

(طَ لَ) [ ع – فا. ] (اِمصغ.)
۱- طبل کوچک.
۲- جعبه‌ای که عطار در آن عطر را نگه می‌دارد.
۳- کلاه و تاج درویشان.

(~. کَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) باد کردن و برآمدن گچ یا رنگ در اثر رطوبت یا علل دیگر.

(طَ) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به طبیعت.
۲- فطری، ذاتی.
۳- عالم علم طبیعی.
۴- کسی که امور جهان را به طبیعت نسبت می‌دهد و به خدا اعتقادی ندارد.

(طَ)
۱- (ص فا.) تپنده.
۲- (حامص.) بی قرار، مضطرب.