(ظُ فُ) [ ع. ] (اِ.) ناخن، ج. اظفار.

(ظِ لّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سایه.
۲- پناه، کنف.
۳- تیرگی شب.

(ظِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- سایبان.
۲- سایه ابر.

(~.) [ ع. ] (اِ.) جِ ظل ؛ سایه‌ها.

(ظِ) [ ع. ] (اِ.) جِ ظلمت ؛ سیاهی‌ها، تاریکی‌ها.

(ظَ لّ) [ ع. ] (اِ.)
۱- تاریکی
۲- تاریکی اول شب.

(ظُ مَ یا مِ) [ ع. ظلامه ~]
۱- (اِمص.) دادخواهی، مظلمه.
۲- (اِ.) آن چه به زور ستانده شود.
۲- ستم، ظلم.

(ظِ لْ) [ ع. ] (اِ.) سم شکافته مانند سم گاو و گوسفند و بز به خلاف اسب و خر و استر که آن‌ها را حافره گویند.