صفت عبث (عَ بَ) [ ع. ] ۱- (اِمص.) انجام دادن کاری که فایده آن نامعلوم باشد. ۲- (ص.) کار و تلاش بیهوده و بی فایده.
اسم مرکب عبدالله (عَ بْ دُ لْ لا) [ ع. ] ۱- (ص مر.) بنده خدا. ج. عبادالله. ۲- (اِمر.) نامی است از نامهای مردان.
مصدر متعدی عبر (عَ بْ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) عبور کردن، گذشتن. ۲- درگذشتن، مردن. ۳- (مص م.) جاری کردن اشک.