کاکلی

(کُ) [ تر – مغ – فا. ] (ص نسب. اِمر.) پرنده‌ای است از گونه‌های جل که در روی سر دارای چند پر به شکل کاکل است و در صحاری و مزارع خشک آسیا و اروپا و آفریقا زندگی می‌کند. یکی از اقسام آن به نام کاکلی کوهی مشهور است.

    کاکوتی

    (اِ.) گیاهی است از تیره نعناعیان که برخی گونه‌هایش به صورت درختچه می‌باشند و برخی هم علفی است. چون بوی بسیار مطبوعی دارد از آن برای خوشبو کردن ماست و دوغ استفاده می‌کنند. کاکوتی مقوی معده‌است.

      کاگل

      (گِ) (اِ.)
      ۱- کلک، قلم.
      ۲- نوعی نی که میان آب می‌روید.

        کال

        ۱ – (ص.) میوه نارسیده، خام.
        ۲- (اِ.) گودال بزرگ، زمین شکافته.
        ۳- (ص.) کج، خمیده.
        ۴- (اِ.) جا، مقام، جایگاه.
        ۵- (ص.) ژولیده، درهم.

          Scroll to Top