( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ طبع ؛ سرشتها، ذاتها.
(اَ) [ ع. ] (اِ.) ۱- جِ طَبَق. ۱- خوانها، خوانچهها. ۲- جِ طبقه ؛ مرتبهها.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) ۱- مطابقه کردن. ۲- برهم نهادن، جمع شدن برای کاری.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) ۱- نیک ستودن کسی را. ۲- تازه کردن.
( اِ ) [ ع. ] ۱- (مص م.) کسی را به طرب آوردن. ۲- (مص ل.) سرود گفتن.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) دور انداختن.
( اِ ) [ ع. ] (مص م.) کسی را طرد کردن.
(اِ طِّ) [ ع. ] (مص ل.) روان شدن کار، راست آمدن.
( اَ ) [ ع. ] (اِ.) جِ طرف ؛ کنارهها گوشهها، پیرامون.
(اَ رَ) [ ع. ] کر؛ اصم.
