اسم فاعل

(مُ تِ حَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) واجب کننده، لازم کننده. ج. متحتمین.

(مُ تَ حَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- سنگ شده، سخت گشته.
۲- در فارسی به کسی گویند که حاضر به درک و پذیرش نوآوری‌ها نیست.

(مُ تَ جَ سِّ) [ ع. ] (اِفا.) جستجو کننده، تلاش کننده.

(مُ تَ جَ شِّ) [ ع. ] (اِفا.) سخت حریص. ج. متجشعین.

(مُ تَ جَ شِّ) [ ع. ] (اِفا.) به تکلف کاری کننده. ج. متجشمین.

(مُ تَ جَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) جلب کننده، کشاننده.

(مُ تَ جَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) به تکلف چابکی نماینده. ج. متجلدین.

(مُ تَ جَ لّ) [ ع. ] (اِفا.) آشکار، آشکار شونده، ظاهر شونده.

(مُ تَ جَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) فراهم آمده، جمع گشته.

(مُ تَ جَ مِّ) [ ع. ] (اِفا.) زینت یافته، آراسته، صاحب تجمل. ج. متجملین.