اسم فاعل

(مُ تَّ بِ) [ ع. ] (اِفا.) در پی رونده، پیرو. ج. متبعین.

(مُ تَ بَ وِ) [ ع. ] (اِفا.) بلور شده، چیزی که شبیه بلور شده باشد.

(مَ) [ ع. ] (اِفا.) پیروی شده.

(مُ تَ بَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آشکار شونده، پیدا، هویدا.
۲- آشکار کننده. ج. متبینین.

(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) پی درپی شونده، متوالی.

(مُ تَ ی) [ ع. ] (اِفا.) متمایز، جدا از یکدیگر.

(مُ تَ بَ تِّ) [ ع. ] (اِفا.) برنده و منقطع از ماسوای خدا؛ ج. متبتلین.

(مُ تَ بَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) ماهر.

(مُ تَ بَ تِ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که با تکبر و ناز راه می‌رود.

(مُ تَ بِ دِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- تقسیم کننده به حصه‌ها.
۲- متفرق، پریشان.