اسم فاعل

(مُ بَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که خود را بر زمین زند.
۲- بخیل.
۳- بی توجه.
۴- ابر بی باران.
۵- اسبی که در دو سبقت نکند.

(مُ بَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) تبلیغ کننده.

(مُ هِ) (اِفا.) شاد سازنده، مسرور کننده.

(مُ بَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آنکه اراده کاری کند در شب و تصمیم گیرد.
۲- گفتگو کننده در شب.
۳- شبیخون آورنده.

(مُ بَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- جامه سفید پوشنده.
۲- سفید گرداننده (جامه و غیره).

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) واضح کننده، آشکار کننده.

(مُ بَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) بیان کننده، آشکار کننده.

(مُ بِ) [ ع. ابلال ] (اِفا.)
۱- ریزنده.
۲- ترکننده.
۳- اشکبار.
۴- شفا یافته.

(مُ بَ شِّ) [ ع. ] (اِفا.) مژده دهنده، بشارت دهنده.

(مُ ص) [ ع. ] (اِفا.)
۱- بیننده، با بصیرت، هوشیار.
۲- در فارسی، شاگردی که مسئول نظم کلاس است.