(مِ) [ ع. ] (اِفا.) قصه گو، افسانه گو.
(مِ) [ ع. ] (اِفا.) شنونده ؛ ج. سُمّاع، سمعه و سامعون.
(لِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- گذشته، پیشین. ۲- پیش رفته.
(لِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- رونده، مسافر. ۲- زاهد، عارف.
(لِ) [ ع. ] (اِفا.)۱ – سلب کننده. ۲- رباینده. ۳- برهنه کننده. ج. سلاب.
[ ع. ] (اِفا.) کسی که آب یا شراب به دیگران دهد.
(کِ) [ ع. ] (اِفا.) ریزان، فروریزنده.
(کِ) [ ع. ] (اِفا.) خاموش، آرام، بی – صدا.
(کِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بی حرکت. ۲- مقیم، سکونت داشتن.
(طِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- تابان. ۲- برافراشته. ۳- آشکار. ۴- پراکنده.
