(مُ لِ) [ ع. ] (اِفا.) هلاک کننده، نابود کننده.
(مُ هَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) آن که شعر نیکو و ظریف گوید.
(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) راه راست یافته.
(مُ تَ مّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- غم خوار، اندوه مند. ۲- توجه کننده به کاری.
(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) هجوم کننده.
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) تابان، درخشان.
(مُ جِ) [ ع. ] (اِفا.) هجرت کننده آن که از وطن خود هجرت کرده در جایی دیگر مسکن گیرد.
(مُ هَ زِ) [ ع. ] (اِفا.) شکست خورده، مغلوب شده.
(مُ هَ مِ) [ ع. ] (اِفا.) کوشنده در کاری، کوشش کننده.
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) خبردهنده، آگاه کننده. ج. منهیان.
