(یِ) [ ع. زائر ] (اِفا.) زیارت کننده. ج. زوّار.
(یِ) [ ع. زائل ] (اِفا.) زوال یابنده.
(یِ دِ) [ ع. ] (اِفا.) مؤنث زاید.
[ ع. ] (اِفا.) زناکار. ج. زناه.
(یِ) [ ع. زانیه ] (اِفا.) مؤنث زانی. زنی که به طریق حرام با مردی آمیزش کند.
(هِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- رونده. ۲- نیست شونده. ۳- باطل، بیهوده.
[ ع. ] (اِفا.) ۱- پاکیزه و نیکو. ۲- کسی که در رفاه و نعمت به سر برد. ۳- نمو کننده.
(رِ) [ ع. ] (اِفا.) کشاورز.
(جِ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- منع کننده، بازدارنده. ۲- بانگ زننده.
(یِ) [ ع. ] (اِفا.) جاری، روان.
