اسم فاعل

راید

(یِ) [ ع. رائد ] (اِفا.)
۱- پیشرو.
۲- جوینده.
۳- جاسوس.
۴- کسی که او را برای یافتن جای مناسب از پیش می‌فرستادند.

    راهن

    (هِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- گرو گذارنده.
    ۲- رهن گذارنده.
    ۳- ثابت، دایم.

      راقی

      [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- بالا رونده، جلو رونده.
      ۲- افسونگر.
      ۳- تحصیل کرده.

        Scroll to Top