اسم فاعل

راید

(یِ) [ ع. رائد ] (اِفا.)
۱- پیشرو.
۲- جوینده.
۳- جاسوس.
۴- کسی که او را برای یافتن جای مناسب از پیش می‌فرستادند.

    رایش

    (یِ) [ ع. رائش ] (اِفا.) واسطه میان رشوه گیرنده و رشوه دهنده.

      راهن

      (هِ) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- گرو گذارنده.
      ۲- رهن گذارنده.
      ۳- ثابت، دایم.

        راقی

        [ ع. ] (اِفا.)
        ۱- بالا رونده، جلو رونده.
        ۲- افسونگر.
        ۳- تحصیل کرده.

          Scroll to Top