اسم فاعل

(لّ) [ ع. ] (اِفا.) دلالت کننده، هدایت کننده، نشان دهنده.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- دفع کننده، دورکننده.
۲- حامی. ج. دافعون.

[ ع. ] (اِفا.)
۱- کسی که مردم را به دین خود دعوت کند.
۲- دعا کننده.
۳- یکی از مراتب دعوت اسماعیلیان. ج. دعاه.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.) کهنه، فرسوده.

(یِ) [ ع. خائض ] (اِفا.) فرورونده.

(یِ) [ ع. خائن ] (اِفا.) خیانتکار.

(لِ) [ ع. ] (اِفا.) آفریننده، خلق کننده.

(طِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن چه که چشم را خیره کند.
۲- تیری که به زمین بخورد و سپس به سوی هدف رود.

[ ع. خاطی ء ] (اِفا.) خطاکننده، خطاکار.

(فِ) [ ع. ] (اِفا.) پست کننده، خوار – کننده.