اسم فاعل

(حِ) [ ع. ] (اِفا.) انکار کننده حق کسی با وجود دانستن آن.

(بِ) [ ع. ] (اِفا.) سمتگر، ستمکار.

[ ع. ] (اِفا.)۱ – فرودآینده.
۲- اقامت (دراز) کننده، مقیم.

(قِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- روشن، درخشان.
۲- روشن کننده.
۳- نافذ، سوراخ کننده.
۴- ستاره روشن.

(یِ) [ ع. تائه ] (اِفا.)
۱- متکبر، لاف زن.
۲- سرگشته، حیران.
۳- هلاک شونده.

(یِ) [ ع. تائب ] (اِفا.) توبه کار، نادم.

(یِ) [ ع. تائج ] (اِفا.) تاجدار، تاجور.

(یِ) [ ع. تائق ] (اِفا.) آرزومند، شایق.

(رِ) [ ع. ] (اِفا.)رهاکننده، ترک کننده. ؛ ~ دنیا آن که از دنیا روی برگرداند، زاهد، پارسا. ؛ ~ صلاه آن که نماز نگزارد.

(جِ) [ ع. ] (اِفا.) بازرگان. سوداگر. ج. تجار.