اسم فاعل

منزه

(مُ نَ زِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- پاک کننده.
۲- پاک داننده.
۳- در تصوف: سالکی که ذات حق را به صفت تنزیه شناسد و از حیثیت ظهور در مناظر ندیده و ندانسته باشد.

    منخزل

    (مُ خَ زَ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- منقطع، بریده.
    ۲- باتبختر رونده.

      منخسف

      (مُ خَ س) [ ع. ] (اِفا.)
      ۱- پوشیده شونده، پنهان گردیده.
      ۲- ماه گرفته.

        مندفع

        (مُ دَ فِ) [ ع. ] (اِفا.) دفع شونده، بیرون ریزنده، دور شونده.

          پیمایش به بالا