اسم فاعل

(مُ رِ) [ ع. ] (اِفا.) چیز عجیب و غریب در آورنده.

(مُ رِ) [ ع. ] (اِفا.) با کینه و غرض.

(مُ تَ بِ) [ ع. ] (اِفا.) رشک برنده، غبطه خورنده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) غذا خورنده، خورنده.

(مُ تَ س) [ ع. ] (اِفا.) آن که می‌شوید.
۲- آن که خوشبوی به می‌مالد.

(مُ تَ نِ) [ ع. ] (اِفا.) غنیمت گیرنده، غنیمت شمرنده.

(مُ یِ) [ ع. ] (اِفا.) برخلاف، برعکس.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که کاری را تکرار کند.
۲- معملی که درسی را برای شاگردانش اعادهکند، مقرر، دانشیار.

(مُ عَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.) عیارگر، کسی که عیار زر و سیم را معین می‌کند.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) عیالمند، عیال وار.