(مُ) [ ع. ] (اِفا.) یاریگر، یاری کننده.
(مُ عَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) آنکه تعویذ با خود دارد.
(مُ عَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) آموزنده، تعلیم کننده.
(مُ عَ لِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- بیان کننده علت. ۲- آورنده دلیل.
(مُ) [ ع. ] (اِفا.) عطاکننده، بخشنده.
(مُ عَ قِّ) [ ع. ] (اِفا.) ۱- آن که از پس آید، پس آینده. ۲- درنگ کننده.
(مُ عَ طِّ) [ ع. ] (اِفا.) عطسه آورنده.
(مُ عَ طِّ) [ ع. ] (اِفا.) کسی که خداوند را انکار میکند و شعائر را باطل میداند.
(مُ عِ زّ) [ ع. ] (اِفا.) عزت دهنده.
(مُ عَ زِّ) [ ع. ] (اِفا.) گرامی دارنده، عزیز کننده.