اسم فاعل

(مُ صَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- کسی که شخصی یا شیئی را تصدیق کند، راستگو دارنده. مق. مکذب.
۲- آن چه که موجب تصدیق گردد، مؤید.
۳- باور کننده.
۴- مقوم، ارزیاب. ج. مصدقین.

(مُ صِ رّ) [ ع. ] (اِفا.) اصرار کننده.

(مُ طَ نِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نیکی کننده، خوبی کننده.
۲- اختیار کننده چیزی برای خود.
۳- تهیه کننده طعامی برای انفاق در راه خدا.

(مُ صَ حُِ) [ ع. ] (اِفا.) تصحیح کننده، کسی که غلط‌های نوشته یا کتابی را تصحیح کند.

(مُ صَ دِّ) [ ع. ] (اِفا.) دردسر دهنده، آن چه که باعث زحمت شود. ؛ ~ اوقات شدن باعث دردسر شدن.

(مُ دِ) [ ع. ] (اِفا.) برخورد کننده، روبرو شونده.

(مُ لِ) [ ع. ] (اِفا.) سازش کننده.

(مُ حِ) [ ع. ] (اِفا.) هم صحبت، هم نشین.

(مُ) [ ع. ] (اِفا.) مشورت کننده، تدبیرکننده.

(مُ مَ ئِ) [ ع. ] (اِفا.) بیزار، رمیده.