ناقه
(قِ) [ ع. ] (اِفا.) آن که از بیماری بیرون آمده و هنوز کاملاً تندرست نشده، از بیماری برخاسته، بیمارخیز. ج. ناقهین.
اسم فاعل
ناطق
(طِ) [ ع. ]
۱- (اِفا.) نطق کننده، گوینده.
۲- سخنران، خطیب.
۳- اموال جاندار مانند: چهارپا، غلام.
ناظر
(ظِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نظرکننده، بیننده.
۲- کسی که بر کاری نظارت و رسیدگی میکند.
۳- مباشر، کارگزار. ج. نظار.
ناظم
(ظِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- نظم دهنده، ترتیب دهنده.
۲- به نظم آورنده، شاعر.
۳- مسئول نظم و ترتیب در مدارس یا مؤسسات.
نافخ
(فِ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- آن که میدمد، کسی که پف میکند، دمنده (در آتش و خیک).
۲- غذایی که نفخ آورد، باددار.
