اسم فاعل

متفجع

(مُ تَ فَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) دردمند شونده از سختی و اندوه.

    متفرج

    (مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- گشایش یابنده (از تنگی و دشواری).
    ۲- گشایش خاطر یابنده.
    ۳- خوشی جوینده.

      پیمایش به بالا