اسم فاعل

(مُ تَ خِ) [ ع. ] (اِفا.) فخر کننده.

(مُ تَ وِ) [ ع. ] (اِفا.) تفاوت دارنده، از هم جدا.

(مُ تَ فَ جِّ) [ ع. ] (اِفا.) دردمند شونده از سختی و اندوه.

(مُ تَ فَ حِّ) [ ع. ] (اِفا.) جستجو کننده، کاوش کننده.

(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- گشایش یابنده (از تنگی و دشواری).
۲- گشایش خاطر یابنده.
۳- خوشی جوینده.

(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) کناره گیرنده.

(مُ تَ فَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.) منشعب شده، شاخه شاخه شده.

(مُ تَ فَ عِ) [ ع. ] (اِفا.) متکبر، مغرور.

(مُ تَ عَ وِّ) [ ع. ] (اِفا.) عادت کننده، خوگر.

(مِ تَ عَ یِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- دارای ثروت یا مقام اجتماعی برجسته.
۲- ظاهر، آشکار.
۳- محقق، ثابت.