اسم فاعل

(مُ تَ عَ رِّ) [ ع. ] (اِفا.)
۱- طلب کننده چیزی به جهت شناختن آن.
۲- جستجو – کننده گم شده.
۳- سالک که به اول وهله از شناخت خدا غافل بود و بزودی حاضر گردد و فاعل مطلق را در صور و وسایط و روابط باز شناسد.

(مُ تَ طِ) [ ع. ] (اِفا.) به یکدیگر مهربانی کننده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) به دست گیرنده.

(مُ تَ قِ) [ ع. ] (اِفا.) از پی هم آینده.

(مُ تَ) [ ع. ] (اِفا.) رفیع، بلندپایه.

(مُ تَ مِ) [ ع. ] (اِفا.) معامله کننده ؛ داد و ستد کننده.

(مُ تَ هِ) [ ع. ] (اِفا.) آن که با دیگری عهد و پیمان بندد، هم عهد.

(مُ تَ وِ) [ ع. ] (اِفا.) یاری کننده و مددکار یکدیگر.

(مُ تَ عَ بِّ) [ ع. ] (اِفا.) متدین، دیندار.

(مُ تَ عَ ثِّ) [ ع. ] (اِفا.) لغزنده، لغزش یابنده.