اسم مرکب

(~. زِ یا زَ) (اِمر.)
۱- تحفه، ارمغان.
۲- دست آویز،
۳- آلت، وسیله.

(~.) (اِمر.) غلاف و کمر شمشیر.

(~. بَ رَ جَ) (اِمر.) دستبند، النگو.

(~. بَ) (اِمر.)
۱- النگو.
۲- آلتی فلزی که بر دست مجرمان و متهمان زنند.
۳- نوعی رقص.

(~. بِ) (اِمر.) قضای حاجت، عمل دفع.

(دَ. اَ) (اِمر.) افزاری که در دست گیرند و با آن کار کنند.

(~. اَ)(اِمر.)۱ – میوه‌ای که با دست بفشارند و آبش را بگیرند.
۲- زر خالص.

(دَ. اَ یِ) (اِمر.) نک دستنبو.

(دِ) (اِمر.)
۱- نگاهبان دژ، کوتوال.
۲- هر یک از افراد دژبانی.

(~.)(اِمر.) بخشی کوچکی از سازمان ارتش که وظیفه مراقبت از اعمال افسران و سربازان را به عهده دارد.