اسم مرکب

(پِ زِ) (اِمر.) پزشک مخصوص جانوران.

(اِمر.) جایی که برای شکار کردن جانوران دام گذارند.

خال (اِمر.) نهال نو نشانده و پیوند نکرده.

(اِمر.) پولی که دالاندار به عنوان انعام از خریداران اجناس کاروانسرا می‌گرفت.

(اِمر.) رییس روحانیان تبت.

(زِ) (اِمر.) پرستو. دالبوز و دالبزه نیز گویند.

(اِمر.) = داشخال: چرک آهن، ریم – آهن، جنت الحدید.

(یَ دَّ) [ ع. ] (اِمر.) یکی از مراتب دعوت اسماعیلیان، که رییس مجلس دعوت بوده و روزهای معینی در هفته تشکیل می‌شد. این مقام پایین تر از «امام» و بالاتر از «داعی کبیر» بود.

(یُ لْ لا) [ ع. ] (اِمر.)
۱- خواننده خدا.
۲- پیغامبر اسلام (ص).

(غُ دِ رَ) (اِمر.) آهن تفته و سیخ سرخ کرده.