اسم مرکب

(اِمر.) موج، کوهه آب.

(نِ) (اِمر.) خانه تابستانی که از نی یا پارچه کتان درست می‌کردند و بر آن آب می‌پاشیدند تا در اثر وزش باد از هوای خنک آن استفاده کنند.

(بَ) (اِمر.) دیه، پولی که در ازای خون مقتول به بازماندگان او دهند.

(خُ) (اِمر.) = خداوند: خداوند، امیر، مخدوم.

(نِ وُ) (اِمر.) نک خون سیاوشان.

(وُ) (اِمر.) صمغی است سرخ رنگ از درخت شیان که بومی هند و حبشه و زنگبار می‌باشد.

(اِمر.)
۱- خون آمیخته به آب.
۲- اشک خونین.

(بِ) (اِمر.)
۱- خون آمیخته به آب.
۲- اشک خونین.
۳- مایعی که پس از انعقاد خون روی آن می‌ماند.

(خُ) (اِمر.) تهنیت، تبریک.

(خُ بِ) (اِمر.)
۱- سوراخی که در بندی که بر جوی بسته‌اند ایجاد شود و آب اندک اندک از آن خارج شود.
۲- جوی کوچکی که برای زراعت از نهر جدا کنند.