اسم مرکب

(~.) (اِمر.) جایی که کشاورزان در آن جا غله خود را خرمن می‌کنند.

(خَ. مُ رِ) (اِمر.)
۱- نوعی مهره درشت به رنگِ سفید یا آبی که آن را بر گر دن خر و اسب و استر آویزند.
۲- نوعی بوق.

(خَ) (اِمر.) نوعی موش بزرگ.

(خَ) (اِمر.) خیمه بزرگ، سراپرده.

(خَ) (اِمر.) چوبی که با آن گاو و خر را برانند، جواز، گواز.

(خُ رَ) (اِمر.) کیسه‌ای چرمین که درویشان و مسافران بر پهلو بندند و پول و اشیاء دیگر را در آن ریزند.

(خُ رَّ) (اِمر.) خرگاه.

(~.) (اِمر.) عوارض متفرقه.

(~.) [ فا – فر. ] (اِمر.) لایه زیرین بورژوازی که افراد آن با وجود داشتن ابزار تولیدیا سرمایه شخصی ناگزیرند برای گذراندن زندگی کار کنند و اغلب به وسیله سرمایه داران استثمار می‌شوند، طبقه متوسط شهری.

(~. مَ دُ) (اِمر.) مردم طبقه سوم، مردم بی اسم و رسم.