اسم مرکب

(اَ) (اِمر.) بیلچه‌ای دارای دسته کوتاه که از فلز یا پلاستیک سازند و با آن آشغال و غیره را به کمک جارو جمع کنند.

(اِمر.)
۱- محل ریختن خاک و خاکروبه، مزبله.
۲- کنایه از: دنیا، جهان عالم.

(کُ خُ) (اِمر.) گرد و خاک انباشته بر کف زمین‌های خاکی.

(بِ) (اِمر.) خاشاک و آشغال که به سبب روفتن جایی گرد آید.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) یادآور.

(زَ نِ) (اِمر.) خواهرزن.

(اِمر.)جایی که چیزی ازآن برمی خیزد یا در آن پدید می‌آید، منشأ، منبع.

(خَ سَ)(اِمر.)
۱- گیاهی است بیابانی با شاخه‌هایی که روی زمین می‌خوابد و خارهای سه پهلو دارد.
۲- (کن) شخص مزوّر و مردم آزار.

(رِ) (اِمر.) جای پرخار، خارسان.

(شُ تُ) (اِمر.) گیاهی است خاردار با گل‌های خوشه‌ای به رنگ سرخ یا سفید و برگ‌های کرکدار، عرق آن برای شستشوی کلیه مفید است.