اسم مرکب

(~.) (اِمر.) رزمگاه و میدان جنگ.

(اِمر.) کشتی بان.

(اِمر.)
۱- مجرایی که آب را از بام خانه به پایین هدایت می‌کند.
۲- مجرای آب، نهر.

(رِ) (اِمر.)
۱- تکه‌ای نان.
۲- قطعه زمینی که پادشاه به چاکر خود برای گذران معیشت می‌داد.

(خُ رِ) (اِمر.) هر چیزی که به عنوان خورش با نان خورده شود.

(اِمر.)
۱- غذایی که بعد از ناشتا بودن خورند.
۲- پیش غذا.
۳- غذایی که هنگام ظهر خورند.

(مُ نَ) (اِمر.) آبرو، حیثیت.

(لِ) (اِمر.) بالش، بالش نرم.

(زِ شَ) (اِمر.)
۱- انعامی که به کسی به پاداش هنرنمایی وی دهند، جایزه.
۲- پیشکشی که نزدیکان شاه و امیر به وی تقدیم کنند هنگامی که وی هدف یا شکاری را با تیر زند یا درنده‌ای را به دست خود بکشد.
۳- برخلاف حق چیزی را از کسی گرفتن، باج سبیل.

(ر) (اِمر.) انارستان، باغ انار.