باربری
(بَ)
۱- (حامص.) عمل و شغل باربر.
۲- (اِمر.) مؤسسهای که امور حمل و نقل کالا را به عهده دارد.
اسم مرکب
باربند
(بَ) (اِمر.)
۱- شبکهای معمولاً فلزی که روی سقف اتومبیلهای غیرباری نصب میکنند و روی آن بار میگذارند.
۲- نوار یا ریسمانی که با آن بار را میبندند.
۳- طویله یا اصطبل بی سقف که چهارپایان بارکش را در آن جا میبندند، بهاربند.
بارخانه
(نِ)(اِمر.)۱ – محلی که در آن مال التجاره نگه دارند، انبار.
۲- کیسهای که خریدار اشیاء خریده را در آن جای دهد.
۳- بستههای کالا.
۴- چیزی که در آن پلیدی و نجاست پر کرده از خانه بیرون کشند.
بارخیمه
(خَ یْ مِ) [ فا – ع. ] (اِمر.)
۱- قرارگاه باج گیران در راهها و گذرگاهها.
۲- محصل مالیات، باج گیر.
بادکش
(کَ یا کِ) (اِمر.)
۱- شاخ یا هر آلت میان تهی که حجام محل حجامت را با آن میمکید و بعد تیغ میزد.
۲- روزنهای برای جریان یافتن باد که در سقف یا دیوار خانه تعبیه میکردند.
۳- دم زرگری و آهنگری.
