اسم مرکب

(اَ نَ شَ) (اِمر.) پادشاه نو، شاه جوان.

(اَ گِ نِ) (اِمر.) کانون، منقل.

(اَ زِ) (اِمر.) باعث، سبب.

(اَ گُ)
۱- (ص مر.) هر چیز غلیظ و سفت مانند عسل، شیره.
۲- معارض، مخالف.
۳- انعام اندک.
۴- (اِمر.) شرط، پیمان.
۵- نوعی حلوا.
۶- نوعی گز به صورت شیره سفید رنگ غلیظ و چسبنده.

(~ شَ دَ) [ فا – ع. ] (اِمر.) انگشت اشاره، انگشتی که بین انگشت میانی و شست قرار دارد.

(اَ گُ) (اِمر.) نانی که بر روی آتش زغال پخته شود، انگشتوا.

(~.) (اِمر.) خوراکی که از نان و روغن و شیرینی ترتیب دهند.

(اَ گُ نِ) (اِمر.) انگشتانه، قالب فلزی که به هنگام تیراندازی یا دوختن بر انگشت شَست می‌گذارند.

(~ جَ یَُ) [ ع. ] (اِمر.) اصطلاحاً به رشد سریع جمعیت دنیا پس از انقلاب صنعتی به خصوص بعد از جنگ جهانی دوم گفته می‌شود.

(~.) (ص نسب.)
۱- داخلی، درونی.
۲- (اِمر.) خانه‌ای که پشت خانه دیگر واقع باشد و مخصوص زن و فرزندان و خدمتگزاران است. مق بیرونی.