اسم مرکب

ده (~. دِ) (اِمر.) ده کم جمعیت که چندان آبادی نداشته باشد.

راه (~.) (اِمر.) راه باریک و ناهموار.

(~ پَ. نِ) (اِمر.) جایی که در آن کوره‌هایی برای پختن فرآورده‌هایی مانند: آجر، گچ، کاشی و غیره ساخته‌اند.

(نِ) [ تر – فا. ]
۱- (ص فا.) مهاجر.
۲- (اِمر.) محل کوچ، مرکز مهاجرت.

(~.) (اِمر.) کوچه‌ای که راهی به باغ داشته باشد یا از کنار باغ بگذرد.

(دَ کِ) (اِمر.) مدرسه‌ای که به تربیت کودکان (بین ۳ تا ۶ ساله) اختصاص دارد، مدرسه قبل از دبستان، پیش دبستانی.

[ هند. ] (اِمر.) دژبان، نگاهبان.

(~. رِ) (اِمر.) کنایه از: جهان.

(کُ) (اِمر.) مخفف کوهسار.

(کَ بَ یا بُ) (اِمر.) خزانه دار، صراف.