اسم مرکب

(~. گَ) (اِمر.) از آهنگ‌های موسیقی قدیم ایران.

(~.) (اِمر.) هفت آسمان.

(~. مَ) (اِمر.) مردان خدا که شامل هفت دسته‌اند: اقطاب، ابدال، اخیار، اوتاد، غوث، نقباء، نجباء.

(~. مَ زِ) [ فا – ع. ] (اِمر.) کنایه از: هفت آسمان.

(~. دَ. هَ) (اِمر.) نک. هر هفت.

(~. دَ) (اِمر.)
۱- هفت مجموعه کامل از چیزی.
۲- کنایه از: مجموعه‌های کامل بسیار از چیزی.

(~. بَ دَ) (اِمر.) هفت ستاره دب اکبر یا خرس بزرگ.

(~. بِ) (اِمر.) هفت سیاره، هفت اجرام.

(~. بُ لَ) (اِمر.) کنایه از: هفت آسمان.

(~. بِ) (اِمر.) هفت آسمان.