اسم مرکب

(فَ وَ) (اِمر.) چوب بزرگی که پشت در می‌انداختند تا در باز نشود.

(~. نِ) (اِمر.) این کلمه را به جای فراماسونری در فارسی به کار می‌برند.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- جایی که در آن به عیش و عشرت پردازند.
۲- جایی که در آن به آسایش پردازند.

(~.) [ ع – تر. ] (اِمر.) رییس فراشان.

(~.)
۱- (حامص.) فراخی، گشادگی.
۲- پهنا.
۳- (اِمر.) جای گشاد و وسیع.

(~. دَ) (اِمر.) چوبی که در پس در خانه اندازند.

(~.) (اِمر.) جامه‌ای که بر سینه پوشند؛ صدیر.

(س دَ) (اِمر.) چراغ دریایی، چراغی که بالای برج در بندرگاه نصب می‌کنند برای هدایت کشتی‌ها در شب.

(ض) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- آب اضافه‌ای که از نهر یا رود به بیرون سرریز می‌کند.
۲- آب آلوده‌ای که از حمام‌ها و توالت‌ها و… به چاه سرازیر می‌شود.

(~. نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.) خانه‌ای که در آن زنان فاحشه با مردان هماغوشی می‌کنند، روسپی خانه، جنده خانه.