اسم مفعول

(مَ) [ ع. ]
۱- (اِمف.) شناخته شده، شهرت یافته.
۲- کار نیک، عمل ثواب. ؛ امر به ~ امر کردن کسان برای انجام دادن واجبات شرعی. مقابل نهی از منکر.

(مُ رّا) [ ع. ] (اِمف.) برهنه.

(مُ عَ زَّ) [ ع. ] (اِمف.) ستوده شده، گرامی، بزرگوار.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) عزل شده، از کاری برکنار شده.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) محبوب، مورد عشق و علاقه قرار گرفته، دوست داشته.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) عرضه شده، پیش – آمده.

(مَ [ ع. ] (اِمف.) نیست شده، نیست و نابود.

(مُ عَ ذَّ) [ ع. ] (اِمف.) آزار شده، در رنج و عذاب.

(مَ) [ ع. ] (اِمف.) عذرآورنده، بهانه دار.

(مُ عَ رَّ) [ ع. ] (اِمف.) عربی شده، لغتی که عرب آن را از زبان دیگر گرفته پس از تغییر و تصرف به شکل لغت عربی درآورده باشد.