حاصل مصدر

(کِ) (حامص.)عمل و شغل جاکش.

(~.) (حامص.) سحر.

(~. گُ تَ) [ ع – فا. ] (حامص.) مداحی، ستایشگری.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.)۱ – مداحی، ستایشگری.
۲- دعاگویی.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.)نیکویی، عمل درخور پاداش نیک.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.) توانگری.

(حامص.) تیزهوش، هوشیار.

(~.) (حامص.) سرکشی، نافرمانی.

(~. شِ) (حامص.) دانشی که به شناسایی آداب و رسوم و ترانه‌های توده مردم می‌پردازد.

(تَ بَ) (حامص.) بازگرداندن تن درستی و عمل کرد طبیعی عضو آسیب – دیده یا شخص بیمار در کوتاه ترین مدت، بازتوانی.