ص فا

(ش کَ رَ) (ص فا.)
۱- نگهبان و مربی مرغان شکاری.
۲- صیاد.

(ش کَ) (ص فا.)
۱- شکرریزنده.
۲- بسیار شیرین.

(~. خَ)
۱- (اِمر.) تبسم.
۲- (ص فا.) معشوقی که دارای تبسم شیرین است.

(~. ش کَ) (ص فا.) کنایه از: شیرین سخن.

(شَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) کسی که از موی یا ابریشم پارچه بافد، موی تاب.

(~. زَ) (ص فا.)
۱- کنایه از: قمار باز و کسی که هر چه دارد در معرض تلف و نابودی می‌گذارد.
۲- کسی که از هر تعلقی آزاد است.

(ش اَ) (ص فا.) = شش اندازه:
۱- کسی که شش بجول بازی کند.
۲- کسی که نرد بازد، نراد.
۳- کسی که شش گوی الوان مدور از چوب یا غیر آن به هر دو دست بگیرد و بر هر دستی سه عدد، در هوا اندازد و گیرد بطوری که هیچ یک زمین نیفتد و پیوسته چهار عدد آن در هوا باشد.
۴- ماه شب چهارده، بدر.
۵- نوعی خورش که از تخم مرغ با پیاز ترتیب دهند.

(شَ رَ) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- کسی که به شرف و افتخاری نایل آید.
۲- آن که به فرصت بزرگی می‌رسد.

(~.) (ص فا.) ساقی.

(شَ شَ دَ یا دِ) (ص فا.) لغزنده.