عامیانه

(~. بِ زَ) (ص مر.) (عا.) کسی که در دعوا کردن و زد و خورد نظیر ندارد.

(یِ یا یَ. هَ)
۱- (ص مر.) جایی که هوای آن تغییر نکند.
۲- (ق مر.) (عا.) مقدار اندک، اندازه کوچک تر: فلانی یک هوا از شما بلندتر است.

(~. وَ جَ) (ص نسب.) (عا.)
۱- به قدر یک وجب.
۲- بسیار کوتاه قد.

(~. وَ) (ق مر.) (عا.)
۱- یک سو، یک طرف.
۲- کج، متمایل.

(~.) (ص مر.)
۱- متحد در جنگ.
۲- (عا.) یک دست، یکسره.

(~. رَ وَ) (ق.) (عا.) پیاپی، پشت سر هم.

(~. رِ) (ص مر.) (ق مر.)(عا.)بی – جهت، بیهوده، کار بی معنی.

(~. س)(ق مر.)(عا.)یک جا، کلی.

(~. قَ) (ص مر.) (عا.) بی چیز، تهی دست.

(یُ) [ تر. ] (عا.) بزرگ، درشت، بدشکل.